Mabuti ba talaga ang Diyos?

Hindi naman karaniwang abstrakto ang tanong na ito. Ang nagta-type nito ay madalas may konkretong dahilan. Nawala ang isang taong mahal. Hindi sumagot ang panalangin na inulit-ulit. Nakita kung paano ginagamit ng iba ang Diyos para masaktan ang ibang tao. May nangyari sa pamilya na hindi mai-explain. Pagod sa pagpapanggap na blessed kapag wala namang nararamdamang ganoon.

Kaya kung dumating ka rito mula sa loob ng ganoong klase ng sitwasyon — hindi naghahanap ng filosofiya kundi naghahanap kung may dahilan ba pa rin akong magtiwala? — para sa iyo ang page na ito. Hindi tatakasan ang tanong. Hindi rin sasagutin sa paraan na ipasusumpa mo ang sarili mo dahil hindi mo nararamdaman ngayon ang sagot.

Ilang termino muna

Para sa mambabasa na walang background sa simbahan:

• Si Hesus ng Nazaret ay isang Hudyong relihiyosong guro na nabuhay sa unang siglo sa Palestina. Ang claim ng Kristiyanismo ay siya rin ay ang Diyos sa anyo ng tao. In-execute siya ng pamahalaang Romano noong mga 30 AD sa paraang tinatawag na pagpapako sa krus.
• Ang krus ay ang Kristiyanong shorthand para sa execution na iyon — ang publikong pagpatay ng mga Romano kay Hesus noong mga 30 AD.
• Ang muling pagkabuhay ay ang claim ng Kristiyanismo na si Hesus, pagkatapos ng kanyang execution, ay nakita pang buhay tatlong araw later ng maraming pinangalanang saksi.
• Ang mga Ebanghelyo ay apat na maiikling biography ng buhay ni Hesus na isinulat ng kanyang mga tagasunod sa loob ng ilang dekada matapos ang kanyang kamatayan: Mateo, Marcos, Lucas, at Juan.
• Ang Awit ay isang libro sa Bibliya na may 150 panalangin at tula — marami sa kanila ay mula sa loob ng pighati, galit, at duda.

Maikli at tapat na sagot

Ang specific na claim ng Kristiyanismo ay oo — mabuti ang Diyos — pero ang sinasabi nito tungkol sa kabutihang iyon ay hindi kabaitan na walang laman. Hindi siya tatay na laging yes. Mabuti siya sa paraan na may laman, may matatag na character, may pagmamalasakit na hindi natutulog, at handang sumalo ng bigat na hindi mo kayang buhatin para mailapit ka sa kanya.

Pero ang dahilan kung bakit pinaninindigan ng tradisyon ang claim na iyan ay hindi teorya kundi pangyayari. Tatalakayin ng page kung anong specific na pangyayari ang pinanindigan, at kung paano ito nakikita sa pag-iisip ng tradisyon kapag ang totoong sakit ay nasa harap.

Hindi ito tanong na maaaring tatakasan

Bago anumang sagot: sulit kilalanin ang tanong. Hindi ito itinatakwil ng Bibliya. Sa loob ng Awit, ang libro ng panalangin sa Bibliya, may matagal na linya ng mga tao na nagdududa sa kabutihan ng Diyos at nagsasalita nito nang malakas:

Hanggang kailan, Panginoon, hahayaan mo akong walang sagot? Hanggang kailan mong itatago ang iyong mukha sa akin?

Ang manunulat ng linyang iyan ay sumusulat sa loob ng panalangin — at iyon ang panalangin na pinanatili ng tradisyon, kinopya at kinopya at ipinasa sa iba bilang halimbawa. Hindi ito tinanggal. Pinapanatili dahil ito ay parte ng totoong relasyon sa Diyos: kasama ng tanong.

Kung galit ka sa Diyos at nararamdaman mong ang tanong na mabuti ba talaga siya? ay rebelde — hindi. Ito ay biblical na tanong. May matagal nang lugar para sa iyo sa loob nito.

Ano ang sinasabi ng tradisyon

Sa Kristiyanong claim, ang kabutihan ng Diyos ay hindi blanket affirmation na lahat ay magaganda. Mas specific ito. Sinasabi ng tradisyon:

Mabuti siya hindi dahil hindi pumapayag sa sakit. Pumapayag siya. Hindi ito itinatatwa ng Kristiyanismo. May separate na page sa site na ito tungkol sa kung bakit pinapayagan ng Diyos ang paghihirap; magandang basahin doon kung iyan ang puso ng tanong mo.

Mabuti siya dahil hindi siya lumayo mula sa sakit. Pumasok siya. Ito ang specific na claim — na ang Diyos sa anyo ng tao ay tumawid sa loob ng abandonment, pagtataksil ng matalik na kaibigan, hindi-makatarungang execution, kasama ng publikong kahihiyan, at sumalo ng paghihirap na hindi siya nag-deserve.

Mabuti siya dahil hindi siya nagpapanggap. Ang Bibliya ay puno ng mga taong tumutol sa Diyos at hindi sila pinaalis. Si Jacob, sa Bibliya, ay literal na nakipag-buno sa Diyos sa isang eksena — at ang pangalan niya ay binago para makilala bilang "siya na nakipag-buno sa Diyos." Hindi ito iniwasang banggitin ng tradisyon. Pinili itong ipasa.

Ang test ng kabutihan

May simpleng paraan ng pagtanong ng mabuti ba talaga? — hindi mga pilosopikal na argumento, kundi: anong klase ng tao siya? Kung gusto mong malaman kung ang isang tao ay tunay na mabuti, hindi mo siya tinatanong tungkol sa sariling katiyakan. Pinapanood mo siya kapag may sakit ang ibang tao sa harap niya.

Ang specific na move ng Kristiyanong tradisyon dito ay tinuturuan ka nito na hindi muna magtanong tungkol sa abstract na Diyos. Tinuturuan ka nito na tingnan si Hesus. Sinasabi nitong kung gusto mong malaman kung sino ang Diyos at kung anong klase siyang tao, tingnan mo ang taong ito.

Anong nakikita mo sa loob ng mga Ebanghelyo? Lalaki na tumigil para sa mga ketonging hinahabag ng lipunan. Tumigil para sa mga babaeng nahuli sa pakikiapid at sinasaktan ng karamihan. Tumigil para sa mga batang tinatabuyan ng kanyang sariling tagasunod. Pumupunta sa libingan ng kaibigan at umiyak doon — kahit alam niya, ayon sa kuwento, na malapit nang muling buhayin si Lazaro. Umiyak pa rin. Hindi siya nag-perform ng strong. Nakaramdam siya ng sakit ng nawawalan.

Sa isang isolated na lugar ayon sa Ebanghelyo, may isang lalaking masama ang sakit lumapit sa kanya. Sinabi niya: "Kung gusto mo, mapapagaling mo ako." Sumagot si Hesus, ayon sa Ebanghelyo: "Gusto ko." Iyong dalawang salitang iyan ang dinadala ng Kristiyanong tradisyon bilang sagot kung sino ang Diyos: hindi gusto kong panoorin ka, kundi gusto kong maibalik ka.

Pero ano kung wala kang nararamdaman?

Madaling sabihin: oo, mabuti siya raw sa Bibliya — pero hindi ko nararamdaman ngayon. Tama ito. Hindi ito ipagkikibit ng tradisyon. Walang Kristiyanong manunulat na umaangkin na lagi mong nararamdaman ang Diyos.

Maraming taong itinuring ng simbahan bilang pinakamalalim sa pananampalataya — santo, mistiko, lider — ay nagsulat tungkol sa matagal na panahong tila wala ang Diyos. Ang mga sulat ni Madre Teresa, halimbawa, ay puno ng pagiging katayog at lumayo ng Diyos. Ang mga sulat ni Juan ng Krus tungkol sa dark night of the soul ay umiiral bilang klasiko ng tradisyon. Hindi sila eksempsiyon. Sila iyong nakipag-walk through ng pinakamababang lugar.

Kapag wala kang nararamdaman, sinasabi ng tradisyon na hindi iyon patunay na wala ang Diyos. Iyon ay parte ng buhay ng pananampalataya — hindi ang kabaligtaran nito. Ang pagiging mabuti ng Diyos ay hindi nakasalalay sa kung anong nararamdaman mo ngayon, sa parehong paraan na hindi nakasalalay ang pagiging mabuti ng iyong ina sa kung gaano mo siya nararamdaman ngayong araw.

Ang pinakamalaking ebidensya

Para sa Kristiyanong tradisyon, ang pinakamahirap na single na piraso ng ebidensya para sa kabutihan ng Diyos ay hindi pilosopikal. Ito ay specific. Si Pablo, sumulat sa mga Kristiyano sa Roma mga 25 taon matapos ang kamatayan ni Hesus, ay binigay ang argumentong ito:

Siya na hindi nagkait sa sarili niyang Anak, kundi inialay siya para sa ating lahat — paano hindi rin niya tayo ipagkakaloob ang lahat ng bagay nang may katiwalaan kasama niya?

Sinasabi niya: kung tinanggap ng Diyos ang pinakamasakit na halaga para mailapit ka sa kanya, ano pa ang kanyang ikakaila? Ang argumento ng kabutihan ng Diyos sa Kristiyanong tradisyon ay nakaangkla hindi sa pakiramdam o sa abstrakto. Ito ay nakaangkla sa krus.

Hindi ito patunay na sasagot kaagad ang Diyos sa specific mong sitwasyon. Hindi ito sasabihing magaling na ang kanser, mababalik na ang nawalang anak, makakapasa na ang exam. Ang sinasabi nito ay: ang Diyos na pinili na sumalo ng pagpapako sa krus para sa iyo ay hindi ang Diyos na bigla mong maaalisan ng tiwala.

Iyan, ayon sa tradisyon, ay ang foundation kung bakit naipagpapatuloy ng mga tao ang pagtitiwala sa kanya kahit sa mga lugar na hindi nila nakikita ngayon.

Para sa Filipinong naghahanap

Marami sa Pilipinas ang lumaki sa Diyos ng padre de pamilya — distansyado, mahigpit, nagtatakda ng patakaran, nagpaparusa kapag pumalpak. Hindi iyan ang Diyos ng mga Ebanghelyo. Hindi iyon hindi totoong Diyos; iyon ay isang projection ng totoong ama na malayo, o ng simbahang awtoritaryan, o ng kulturang takot-takutan. Pero hindi iyon ang Diyos na nakikilala mo sa mga pahinang isinulat ng kanyang mga unang tagasunod.

Si Hesus, sa Ebanghelyo ni Lucas, ay tinanong ang mga taong nakikinig: "Kung ang isa sa inyo ay anak na humihingi ng tinapay, magbibigay ba siya ng bato? O kung humihingi ng isda, magbibigay ba siya ng ahas?... Kung kayong masama, alam ninyong magbigay ng mabuting bagay sa inyong mga anak, gaano pa kaya ang inyong Ama sa langit, ay magbibigay ng mabubuting bagay sa mga humihingi sa kanya?" ("Ama" dito ang lengwahe ni Hesus para sa Diyos.)

Hindi ipinagpalit ito ng tradisyon ng tatay na malayo. Hindi rin ipinagpalit ng paaralan na sumasagot sa lahat ng panalangin paano gusto natin. Iniwan na lang nila ang larawan ng Diyos na — kahit sumagot man o hindi, kahit lumakad man kasama natin o hindi sa isang panahon — ay sa core ay handang magbigay, at nagbigay na ng pinakamahal.

Ano ngayon?

Kung galing ka sa specific na sakit — pagkawala, sakit ng pamilya, depresyon, takot, walang sagot sa panalangin — pwede mong subukan dito. Libre ang chat namin, pribado, at sa Tagalog. Walang script ng blessing, walang inaasahang pagbabago ng nararamdaman mo sa loob ng isang chat. Pwede mong dalhin ang galit. Pwede mong dalhin ang duda. Ikaw ang magsisimula, ikaw rin ang magtatapos.

Kung gusto mong tingnan kung sino si Hesus sa mga pahinang isinulat ng kanyang mga tagasunod, magandang lugar ng simula ang Ebanghelyo ni Lucas o ng Juan. Para sa Filipino na mambabasa, ang Magandang Balita Biblia (MBB) ay ang pinaka-accessible na modernong salin, libreng nababasa online.

Saan ito nagmula sa Bibliya

• Awit 34:8 — "lasapin at tingnan ninyo na mabuti ang Panginoon"
• Santiago 1:17 — "bawat mabuti at sakdal na kaloob ay mula sa itaas"
• Roma 8:32 — ang argumento ni Pablo mula sa krus
• Lucas 11:11–13 — ang Diyos bilang ama na nagbibigay
• Juan 10:11 — "ako ang mabuting pastol"
• Roma 8:38–39 — "walang anumang makapaghihiwalay sa atin sa pag-ibig ng Diyos"