நல்லவர்களுக்கு ஏன் கெடுதல் நடக்கிறது?

ஒரு குறிப்பிட்ட நிலையில் இருந்துதான் இந்தக் கேள்வி வரும். ஒருவருக்கு — உனக்கு, அல்லது உனக்கு நெருக்கமான ஒருவருக்கு — ஏதோ ஒன்று கடினமாக நடந்திருக்கிறது. அல்லது நீ உலகில் வேறு ஒரு இடத்தைப் பார்த்து வியக்கிறாய். ஒரு நல்ல மனிதர் கொடிய நோய்க்கு உட்படுகிறார். ஒரு குழந்தை நோய்வாய்ப்படுகிறது. ஒரு கடினமாக உழைக்கும் குடும்பம் வறுமையில் சிக்கி நிற்கிறது. அதே சமயம், சிலர் — நியாயத்தைப் பற்றி கவலைப்படாத, மற்றவர்களை சுரண்டும் — செல்வத்திலும், அதிகாரத்திலும், ஆரோக்கியத்திலும் வாழ்கிறார்கள்.

இது ஒரு கேள்வி அல்ல — இது ஒரு குற்றச்சாட்டு. கேள்வியின் பின் ஒரு ஆழமான வாதம் இருக்கிறது: உலகம் ஒரு நீதியான கருப்பொருளில் கட்டப்பட்டிருந்தால், இது இப்படி இருக்க முடியாது.

இந்தப் பக்கம் இந்தக் கேள்விக்கு கிறிஸ்தவ மரபின் பதிலை வைக்கிறது. அது ஒரு வசதியான பதிலல்ல. கர்மாவின் வடிவத்தில் ஒரு பதில் கொடுக்கப்படுகிறது — செயல்கள் தங்களே இணைந்த விளைவுகளை கொண்டு வருகின்றன — அதிலிருந்து கிறிஸ்தவம் வேறுபடுகிறது. மேலும் நேர்மையாகச் சொல்வது நியாயமானது: கிறிஸ்தவ பதில் வலியிலிருந்து தப்பித்தலை வழங்காது. ஆனால் வலியின் உள்ளே நிற்க ஒரு வேறான மொழியை வழங்குகிறது.

முதலில் சில சொற்கள்

பின்னணி இல்லாதவர்களுக்கு:

• நாசரேயனாகிய இயேசு — முதலாம் நூற்றாண்டில் பாலஸ்தீனத்தில் வாழ்ந்த ஒரு யூத மத ஆசிரியர். அவர் மனித உருவில் கடவுளாகவும் இருந்தார் என்பது கிறிஸ்தவ மரபின் வாதம். ரோமப் பேரரசு கி.பி. 30 ஆம் ஆண்டு வாக்கில் சிலுவையில் அறையும் முறையில் அவரைப் பொது இடத்தில் கொலை செய்தது.
• சிலுவை — அந்த ரோமப் பொது மரண தண்டனைக்கு கிறிஸ்தவ மரபில் உள்ள குறுக்கச் சொல்.
• உயிர்த்தெழுதல் — இயேசு கொலை செய்யப்பட்ட மூன்று நாட்களுக்குப் பிறகு, பெயர் குறிப்பிடப்பட்ட பல சாட்சிகளால் உயிரோடு பார்க்கப்பட்டார் என்ற கிறிஸ்தவ வாதம்.
• பாவம் — கிறிஸ்தவ எழுத்துகளில், மக்கள் இருக்க வேண்டியதாக இல்லாமல் இருக்கும் பரந்த நிலையே. ஒரு தனிப்பட்ட ஒருவரின் தவறு மட்டுமல்ல; ஒரு சீர்கேடான உலகின் ஒரு நிலை.
• சுவிசேஷங்கள் — இயேசுவின் வாழ்க்கையின் நான்கு குறுகிய சரிதங்கள் — மத்தேயு, மாற்கு, லூக்கா மற்றும் யோவான்.
• யோபு — பழைய ஏற்பாட்டில் உள்ள ஒரு புத்தகம், ஒரு நீதியான மனிதனின் கடுமையான துன்பத்தைப் பற்றியது. இந்தக் கேள்வியின் இதயத்தில் அமைந்தது.
• பேதுரு — இயேசுவின் நெருங்கிய சீடர்களில் ஒருவர். பின்னர் ஒரு கிறிஸ்தவ தலைவராக ஆனார்.

ஒரு குறுகிய, நேர்மையான பதில்

கிறிஸ்தவ மரபின் பதில் இதுதான்: துன்பம் எப்போதும் தனிப்பட்ட தவறுக்கான தண்டனை அல்ல. உலகத்தில் நடக்கும் வலி உலகின் உடைந்த நிலையின் ஒரு பகுதி — கடவுள் மனிதர்களுக்கு உண்டாக்கிய ஒரு சீர்கேடு அல்ல. மேலும் கிறிஸ்தவ வாதப்படி, கடவுள் தாமே உலகின் வலியில் தலையிட்டார் — விளக்கும் வழியில் அல்ல, பங்கேற்கும் வழியில். அவர் மனித உருவில் வந்து, அநீதியான ஒரு மரணத்துக்கு உட்பட்டார்.

இது வலியை விளக்காது. ஆனால் வலியின் வடிவத்தை மாற்றுகிறது.

கர்மா எல்லாவற்றையும் விளக்கினால்

இந்தக் கேள்வியின் ஒரு வடிவம் கர்மாவின் கருத்தில் ஓய்கிறது. இந்த வாழ்க்கையில் அல்லது முந்தைய ஒரு வாழ்க்கையில் ஒருவன் செய்த செயல்களின் விளைவுகள் இப்போதைய நிலையை வடிவமைக்கின்றன என்ற கூற்று. இது ஒரு ஆழமான ஒரு விளக்கம், மேலும் இது நீதியின் ஒரு கூறை வைக்கிறது — செயல்கள் வீணாகப் போகாது.

ஆனால் கர்மாவின் வடிவத்தில் ஒரு கடினமான விளைவு வருகிறது. ஒரு குழந்தை கொடிய நோய்க்கு உட்படுகிறது — அந்த குழந்தை இப்போதையோ அல்லது முந்தைய பிறப்பிலோ ஏதோ ஒன்று செய்திருக்க வேண்டும் என்ற அர்த்தம். ஒரு ஏழை ஏழ்மையில் வாழ்கிறார் — அவர்களும் ஏதோ ஒன்று சம்பாதித்திருக்க வேண்டும். வாழ்க்கையின் ஒவ்வொரு வலியும் ஒருவகையான தண்டனை.

இது சில மக்களுக்குப் பொருந்தலாம். ஆனால் வாழ்க்கையில் பல காரியங்கள் இந்த வடிவத்தில் சரியாக இணையாது. ஒரு பெற்றோரின் வேலையில் தோல்வி ஒரு சிறு குழந்தையை பாதிக்கிறது — அந்தக் குழந்தை எதையும் சம்பாதிக்கவில்லை. ஒரு போரில் கொடியோர் வெற்றியடைகிறார்கள், அப்பாவிகள் இறக்கின்றனர். ஒரு வாழ்க்கையின் ஒரு பகுதியில் சீர்மை, மற்றொரு பகுதியில் சீர்கேடு.

இங்கே கிறிஸ்தவ மரபு கூறுவது: உலகின் வலி தனிநபர் கணக்குகளில் இணைய முடியாது. அதற்கு ஆழமான ஒரு வேறு காரணம் இருக்கிறது.

இயேசு இதைப் பற்றி நேரடியாகப் பேசினார்

சுவிசேஷங்களில் ஒன்றில் — யோவான் என்று அழைக்கப்படுவது — இயேசு ஒரு பிறவி குருடரைச் சந்தித்தார். அவருடைய சீடர்கள் ஒரு குறிப்பிட்ட கேள்வியை எழுப்பினார்கள்: "போதகரே, இவன் குருடனாகப் பிறந்தது இவன் பாவம் செய்ததாலா, அல்லது இவன் பெற்றோர் பாவம் செய்ததாலா?"

இது அதே கேள்வி — யாரோ ஒருவர் தவறு செய்தார், அதனால் இந்த துன்பம் வந்தது என்ற பார்வை. இயேசுவின் பதில் கூர்மையானது: "இவன் பாவம் செய்ததினாலுமல்ல, இவன் பெற்றோர் பாவம் செய்ததினாலுமல்ல... கடவுளின் கிரியைகள் இவனிடத்தில் வெளிப்படும்படிக்கே."

இது வியப்பான ஒரு பதில். இயேசு "யாரோ ஒருவரின் தவறு" என்ற வடிவத்தையே மறுக்கிறார். அதற்கு பதிலாக, இந்த நிலையில் கடவுள் என்ன செய்வார் என்பதைக் கவனிக்கச் சொல்கிறார். இது கேள்வியை மாற்றுகிறது — "யார் பழி?" என்பதிலிருந்து "இங்கே என்ன நடக்கப்போகிறது?" என்பதற்கு.

இன்னொரு சுவிசேஷப் பதிவில், சில மக்கள் இயேசுவிடம் இரண்டு துயரங்களைப் பற்றி கூறினர் — ரோமன் ஆட்சியாளர் சிலரைக் கொன்றதைப் பற்றியும், ஒரு கட்டிடம் இடிந்து பதினெட்டு பேரைக் கொன்றதைப் பற்றியும். அந்த நேரத்தில் வழக்கமான ஒரு பார்வை, இந்தக் கொடிய நிலையில் இறந்தவர்கள் மற்றவர்களைவிட மிகவும் தவறானவர்களாக இருந்திருக்க வேண்டும். இயேசுவின் பதில் கூர்மையானது: "இல்லை... இவர்கள் எருசலேமில் வாசம்பண்ணுகிற எல்லாரிலும் கொடிய பாவிகள் என்று நினைக்கிறீர்களா? அப்படியல்ல என்று உங்களுக்குச் சொல்லுகிறேன்."

இயேசு துன்பத்தைப் பற்றி "ஒரு தனிநபர் கணக்கு" என்ற பார்வையை ஆதரிக்கவில்லை. அதைத் தெளிவாகக் கடிந்துகொள்கிறார். இது சுவிசேஷங்களில் ஒரு வடிவம்.

கிறிஸ்தவ மரபு என்ன கூறுகிறது

வலிக்கு கிறிஸ்தவ பதில் ஒன்றாக மிகவும் சுருக்கமாக சொல்ல முடியாது. அதில் சில அடுக்குகள் உள்ளன.

ஒன்று: உலகம் சீர்கேட்டில் இருக்கிறது — கடவுள் அதை உருவாக்கியபடியே இல்லாமல். கிறிஸ்தவ மரபு கூறுகிறது இது மக்களின் பல தவறுகள், ஒரு பெரிய ஆழமான சீர்கேடு (கிறிஸ்தவ எழுத்துகள் பாவம் என்று அழைக்கும் நிலை) ஆகியவற்றிலிருந்து வந்தது. இந்த சீர்கேடு படைப்பு முழுவதையும் தொட்டிருக்கிறது — மக்களையும், உடல்களையும், கூட்டங்களையும், இயற்கையையும் கூட. வலி, நோய், மரணம் — இவை கடவுள் வேண்டும் என்று உருவாக்கிய காரியங்கள் அல்ல; இவை உடைந்த ஒரு உலகின் வடிவங்கள்.

இரண்டு: ஒவ்வொரு குறிப்பிட்ட வலியின் காரணம் தெளிவாக இல்லை. கிறிஸ்தவ மரபு வரலாற்று ரீதியாக கூறியிருக்கிறது: ஒவ்வொரு துன்பத்துக்கும் ஒரு குறிப்பிட்ட "ஏன்" இல்லை. சில காரியங்கள் மர்மமாக இருக்கின்றன. இதை ஒத்துக்கொள்வது ஒரு நேர்மை.

மூன்று: கடவுள் தலையிட்டார். இது கிறிஸ்தவ வாதத்தின் முக்கியமான நகர்வு. கடவுள் தூரத்தில் இருந்து உலகின் வலியை பார்த்துக்கொண்டிருக்கவில்லை. அவர் தாமே — இயேசுவில் — மனித உருவில் வந்து, மிகக் கடினமான மனித வலியின் ஒரு வடிவத்தை — ஒரு பகிரங்க, அநீதியான மரணத்தை — அனுபவித்தார்.

இது ஒரு வலியின் தத்துவ விளக்கம் அல்ல. ஆனால் அது வலியின் வடிவத்தை மாற்றுகிறது.

யோபுவின் கதை

பழைய ஏற்பாட்டில் ஒரு புத்தகம் — யோபு — இந்தக் கேள்வியின் இதயத்தில் அமைந்தது. யோபு ஒரு நீதியான மனிதனாக சித்தரிக்கப்படுகிறார். அவருக்கு குடும்பம், செல்வம், ஆரோக்கியம் இருந்தது. ஒரு நாளில் — மற்றவர்களின் காரணமாக, இயற்கையின் காரணமாக — அவருக்கு எல்லாமே போய்விட்டது. மகன்கள் இறந்தனர். செல்வம் அழிக்கப்பட்டது. அவர் கொடிய நோய்க்கு உட்பட்டார்.

அவருடைய நண்பர்கள் வருகிறார்கள், மேலும் கர்மாவின் வடிவத்தில் ஒரு வாதம் வைக்கிறார்கள். "நீ ஏதோ ஒன்று செய்திருக்க வேண்டும். இந்தத் துன்பம் தற்செயலானது அல்ல. சொல், என்ன செய்தாய்?" யோபு மறுக்கிறார். அவர் ஏதோ ஒன்று செய்திருக்கவில்லை. அவர் நேர்மையாக இருந்தார்.

புத்தகம் முழுவதும், யோபு கடவுளுக்கு எதிராக நேர்மையான கேள்விகளை வைக்கிறார். "நான் ஏன் பிறந்தேன்? ஏன் கடவுளே, நீர் இதை அனுமதிக்கிறீர்? உமக்கு என்ன பதில் இருக்கிறது?" இவை மிக கூர்மையான வரிகள் — பைபிளில் சேர்க்கப்பட்டிருக்கும்.

இறுதியில், கடவுள் ஒரு பதிலாக வருகிறார். அவர் யோபுவின் சங்கடத்தை விளக்கவில்லை — ஆச்சரியப்பட வேண்டிய ஒன்று. அவர் ஒரு பெரிய பிரபஞ்ச காட்சியை வைக்கிறார். யோபுவின் பெரிய கேள்விகளுக்கு கடவுள் கொடுக்கும் பதில் தத்துவ விளக்கம் அல்ல — அது ஒரு சாட்சி. கடவுளே வந்தார். அவர் தூரத்தில் இல்லை.

கிறிஸ்தவ மரபு இக்கதையில் ஒரு வடிவத்தைப் பார்க்கிறது: துன்பத்தில் கடவுள் வரும் வழி பெரும்பாலும் விளக்கத்தின் வழி அல்ல; வருகையின் வழி.

சிலுவை அநீதியான வலியின் ஒரு கதை

இங்கே ஒரு குறிப்பிட்ட புள்ளி வைக்கும். கிறிஸ்தவ வாதத்தின் மையம் — இயேசுவின் சிலுவை மரணம் — அநீதியான வலியின் ஒரு கதை. இயேசு ஏதோ ஒன்று செய்திருக்கவில்லை. அவர் ஒரு கொலையாளியோ, கொள்ளையனோ, பழக்கமற்றவனோ அல்ல. அவர் சிலருக்குச் சொன்னவற்றுக்காக கொல்லப்பட்டார். அவர் "சம்பாதித்தது" அல்ல.

சிலுவைக்கு முன்பு ஒரு பகிரங்க விசாரணை இருந்தது — ஒரு போலி விசாரணை, கைது செய்த அதே மக்கள் சாட்சியங்களை கட்டினார்கள். ரோமன் ஆளுநரே — "இவனிடம் எந்த குற்றமும் காணவில்லை" என்று மொழிந்தார். ஆனால் அரசியல் அழுத்தத்தின் கீழ், அவன் மரண தண்டனைக்கு உட்படுத்தினான்.

இது "ஒரு நல்ல மனிதனுக்கு கெடுதல்" என்ற கேள்வியின் ஒரு உச்ச வடிவம். மேலும் கிறிஸ்தவ மரபின் கூற்றுப்படி, கடவுள் தாமே இந்த வலியில் இருந்தார். இது குறிப்பிட்ட ஒன்றைக் கூறுகிறது: கடவுள் வலியின் வெளியில் இல்லை, கடவுள் அநீதியை தூரத்திலிருந்து பார்த்து வேடிக்கை பார்க்கவில்லை. அவர் அதனுள் சேர்ந்தார்.

இது இப்போதைய வலியை மாற்றுகிறதா?

நேர்மையாக: இது ஒரு குறிப்பிட்ட வலியை மாற்றாது. ஒரு குழந்தை இன்னும் இறக்கிறது. ஒரு வியாதி இன்னும் நிற்காது. ஒரு திருமணம் இன்னும் முடிந்திருக்கிறது.

ஆனால் கிறிஸ்தவ வாதம் கூறுவது: வலியில் இருக்கும் ஒருவருக்கு கடவுள் வந்து சேருகிறார். கடவுள் தூரத்தில் இல்லை. கடவுள் கையெடுத்துவிடவில்லை. மேலும் வலியின் கதை சிலுவையில் முடியவில்லை — மூன்று நாட்களுக்குப் பிறகு, கிறிஸ்தவ மரபின் கூற்றுப்படி, இயேசு உயிர்த்தெழுந்தார். இது ஒரு வடிவத்தைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது: துன்பம் இறுதி வார்த்தை அல்ல.

பவுல் கொரிந்து கிறிஸ்தவர்களுக்கு எழுதிய கடிதத்தில்: "நமக்குள்ள தற்காலத்துத் துன்பம் அதிமாத்திர நித்திய மகிமைப் பாரத்தை நமக்கு உண்டாக்குகிறது." இது வலியை குறைத்துச் சொல்லும் வரியல்ல — பவுல் மிக கடினமான ஒரு வாழ்க்கையை வாழ்ந்தார். ஆனால் அவர் கூறுவது: இறுதியில் வலி தீர்க்கப்படப்போகிறது. இப்போது இல்லை. பிற்காலத்தில்.

பேதுரு — இயேசுவின் சீடர்களில் ஒருவர் — பின்னர் கொலையில் இறக்கப் போகிறவர், எழுதினார்: "நீங்கள் சோதிக்கப்படும்படிக்கு உங்கள் நடுவே நடக்கிற அக்கினியான சோதனையைக் குறித்து உங்களுக்கு ஏதோ விசேஷமாய் நடப்பதுபோல ஆச்சரியப்படாமலிருந்து... கிறிஸ்துவின் பாடுகளில் பங்காளிகளாகிறீர்களென்று சந்தோஷப்படுங்கள்." இது வலியை ஒரு பகிரப்பட்ட ஒன்றாக நிறுத்துகிறது — தனியான ஒரு அடியாக அல்ல.

கடவுள் நிற்பாரா?

இதைச் சொல்வது நியாயமானது: கிறிஸ்தவ மரபு கூறுகிறது கடவுள் ஒரு நாள் வலியை இறுதியில் நீக்குவார். பைபிளின் கடைசிப் புத்தகத்தில் — வெளிப்படுத்தல் என்று அழைக்கப்படுவது — இறுதி நிலை சித்தரிக்கப்படுகிறது: "கடவுள் அவர்கள் கண்களிலுள்ள கண்ணீரையெல்லாம் துடைத்துவிடுவார்; இனி மரணமுமில்லை, துக்கமுமில்லை, அழுகையுமில்லை, வலியுமில்லை, முந்தினவைகள் ஒழிந்துபோயின."

இது இப்போது இல்லை. நாம் இப்போது அதற்கு இடையில் இருக்கிறோம். கிறிஸ்தவ வாதம் என்னவென்றால், கடவுளுக்கு உனது வலியைப் பற்றி தெரிந்திருக்கிறது, அவர் தாமே வலியில் சேர்ந்திருக்கிறார், மேலும் இறுதியில் வலி நீக்கப்படப் போகிறது. இடைப்பட்ட நேரத்தில், நீ தனியாக இல்லை.

இப்போது என்ன?

உனது குறிப்பிட்ட நிலையைப் பற்றி நீ பேச விரும்பினால் — ஒரு குறிப்பிட்ட இழப்பு, ஒரு குறிப்பிட்ட அநீதி, ஒரு குறிப்பிட்ட கேள்வி — எங்கள் அரட்டை இலவசம், தனிப்பட்டது, மற்றும் தமிழில். நீ பதில்களைக் கொண்டிருக்க வேண்டியதில்லை. நீ "சரியான விசுவாசம்" வைத்திருக்க வேண்டியதில்லை. நீ அதைத் தொடங்குகிறாய்; நீ விரும்பும்போது நீ அதை முடிக்கிறாய்.

நீ அல்லது உனக்கு நெருக்கமான ஒருவர் தங்களைத் தாங்களே காயப்படுத்திக்கொள்ளலாமோ என நினைத்தால், தயவுசெய்து உள்ளூர் நெருக்கடி உதவி எண்ணை அழைக்கவும். iCall (9152987821) தமிழில் பேசக்கூடிய ஆலோசகர்களை வைத்திருக்கிறது, மேலும் Vandrevala Foundation (1860-2662-345) 24 மணி நேரமும் இலவசமாக இயங்குகிறது.

இது பைபிளில் எங்கிருந்து வருகிறது

• யோபு 1:8–12 — யோபு ஒரு நீதியான மனிதனாக சித்தரிக்கப்படுகிறார்
• லூக்கா 13:1–5 — இயேசு "ஒரு தனிநபர் கணக்கு" பார்வையை மறுக்கிறார்
• யோவான் 9:1–3 — பிறவி குருடரைப் பற்றிய சீடர்களின் கேள்வி
• 2 கொரிந்தியர் 4:17 — "தற்காலத்துத் துன்பம்... நித்திய மகிமைப் பாரத்தை உண்டாக்குகிறது"
• ரோமர் 8:18 — இப்போதைய துன்பத்தை வரும் காலத்துடன் ஒப்பிடுதல்
• 1 பேதுரு 4:12–13 — துன்பத்தை ஒரு பகிரப்பட்ட ஒன்றாக நிறுத்துதல்