நான் கடவுளுக்கு மிகவும் உடைந்தவனா?

இந்தக் கேள்வியைத் தேடியிருந்தால், சாதாரண நிலையிலிருந்து வரவில்லை. ஏதோ ஒன்று நடந்திருக்கிறது, அல்லது நீ உள்ளுக்குள் சுமக்கிறாய் — மற்றவர்களுக்குச் சொல்ல முடியாத ஒன்று, மற்றவர்கள் அறிந்தால் உன்னைப் பற்றிய அவர்களின் பார்வை மாறிவிடும் என்று நீ நம்பும் ஒன்று. ஒரு வேளை அது நீ செய்த ஒன்றாக இருக்கலாம். ஒரு வேளை அது உனக்குச் செய்யப்பட்ட ஒன்றாக இருக்கலாம், ஆனால் நீ அதை உனது சொந்த தீட்டாக சுமக்கிறாய். ஒரு வேளை அது ஒரு பழக்கம், ஒரு ரகசியம், ஒரு வாழ்க்கைப் பகுதி — எதைப் பற்றி நினைத்தாலும் "நான் கடவுளுக்காக மிகவும் தூரமாக்கப்பட்டிருக்கிறேன்" என்று நீ உணரும்படியான ஒன்று.

இந்தப் பக்கம் அந்த உணர்வை மலிவாக்கப் போவதில்லை. மேலும் "நீ நல்லவன்தான், கவலைப்படாதே" என்றும் கூறப்போவதில்லை. கிறிஸ்தவ மரபு இக்கேள்விக்கு ஒரு குறிப்பிட்ட பதிலைக் கொண்டிருக்கிறது, மேலும் அந்தப் பதில் பெரும்பாலான மக்கள் எதிர்பார்ப்பதைவிட வேறானது. அதை எளிய மொழியில் இங்கே வைக்கிறோம்.

முதலில் சில சொற்கள்

பின்னணி இல்லாதவர்களுக்கு:

• நாசரேயனாகிய இயேசு — முதலாம் நூற்றாண்டில் பாலஸ்தீனத்தில் வாழ்ந்த ஒரு யூத மத ஆசிரியர். அவர் மனித உருவில் கடவுளாகவும் இருந்தார் என்பது கிறிஸ்தவ மரபின் வாதம். ரோமப் பேரரசு கி.பி. 30 ஆம் ஆண்டு வாக்கில் சிலுவையில் அறையும் முறையில் அவரைப் பொது இடத்தில் கொலை செய்தது.
• சிலுவை — அந்த ரோமப் பொது மரண தண்டனைக்கு கிறிஸ்தவ மரபில் உள்ள குறுக்கச் சொல்.
• பாவம் — கிறிஸ்தவ எழுத்துகளில் வெறும் தவறான செயல்கள் மட்டுமல்ல. மக்கள் இருக்க வேண்டியதாக இல்லாமல் இருக்கும் பரந்த நிலையே — மற்றும் அந்த நிலையிலிருந்து வரும் குறிப்பிட்ட செயல்கள்.
• கிருபை — ஒருவன் சம்பாதிக்காத, சம்பாதிக்க முடியாத நன்மையை கடவுள் கொடுக்கிறார் என்ற கிறிஸ்தவ வார்த்தை.
• மனந்திரும்புதல் — திரும்பும் செயல், கடவுளுடன் தவறு என்னவென்று ஒத்துக்கொண்டு திசையை மாற்றுவது. தன்னையே நிந்தித்துக் கொள்வதைவிட நேர்மைக்கு நெருக்கமானது.
• பவுல் — ஒரு முற்கால கிறிஸ்தவ தலைவர். கிறிஸ்தவராக மாறுவதற்கு முன், அவர் கிறிஸ்தவர்களை வேட்டையாடிய ஒருவராக இருந்தார்; வாழ்வின் இறுதியில் தன்னை "பாவிகளில் முதன்மையானவன்" என்று விவரிக்கிறார்.
• பேதுரு — இயேசுவின் மிக நெருங்கிய சீடர்களில் ஒருவர். ஒரு வேலை நெருக்கடியில் இயேசுவை அறிவதையே மறுத்தவர்.
• சுவிசேஷங்கள் — இயேசுவின் வாழ்க்கையின் நான்கு குறுகிய சரிதங்கள் — மத்தேயு, மாற்கு, லூக்கா மற்றும் யோவான்.

ஒரு குறுகிய, நேர்மையான பதில்

கிறிஸ்தவ மரபின் பதில் இதுதான்: இல்லை. நீ கடவுளுக்கு மிகவும் உடைந்தவன் அல்ல. இது ஒரு உணர்வு பற்றிய பதில் அல்ல — நீ எப்போதும் சாதகமாக உணர்வாய் என்று கூறும் வாதம் அல்ல. இது ஒரு உண்மை பற்றிய பதில். கிறிஸ்தவ வாதப்படி, கடவுளிடம் வர முடியாதவர்கள் கிடையாது.

இது உனக்கு வசதியாக இருக்க கிறிஸ்தவ மரபு கூறும் ஒரு பதில் அல்ல. கிறிஸ்தவம் வரலாற்று ரீதியாக ஒத்துக்கொள்வது இதுதான்: கடவுள் முதலில் சீர்படுத்திக்கொண்ட மக்களுக்காக வரவில்லை. அவர் சீர்படுத்த முடியாதவர்களுக்காக வந்தார்.

"தீட்டு" கலாச்சாரத்தைப் பற்றி ஒரு குறிப்பு

இந்தக் கேள்வி தமிழ் சூழலில் ஒரு குறிப்பிட்ட எடையைக் கொண்டிருக்கிறது. நமது பாரம்பரியங்களில் — பல வடிவில் — தூய்மை மற்றும் தீட்டு பற்றிய ஒரு கூர்மையான உணர்வு இருக்கிறது. சில காரியங்கள், சில செயல்கள், சில நிலைகள் ஒருவனை தீட்டாக்குகின்றன. அந்த தீட்டை நீக்கச் சில சடங்குகள் தேவை. சில காரியங்களைச் செய்தவன் வழிபாட்டின் இடத்துக்கு வர முடியாது, அது தீட்டாக்கும்.

இது சாதாரண பற்று அல்ல. இது ஆழமாகச் சுமக்கப்படும் ஒன்று. மேலும் பல மக்கள் — பின்னணி எதுவாக இருந்தாலும் — தாங்கள் ஏதோ ஒன்று செய்திருப்பதால் அல்லது அவர்களுக்குச் செய்யப்பட்டிருப்பதால், கடவுளுக்கு "வர முடியாதவர்கள்" என்று உள்ளுக்குள் சுமக்கிறார்கள்.

இந்த உணர்வை மலிவாக்க கிறிஸ்தவ மரபு முயற்சிக்கவில்லை. ஆனால் கிறிஸ்தவ வாதம் வரலாற்று ரீதியாக கூறியிருப்பது: இயேசு வந்த விதம் இந்த உணர்வை குறிப்பாக நோக்கியிருந்தது.

இயேசு "தீட்டு" என்று கருதப்பட்டவர்களோடு இருந்தார்

சுவிசேஷங்களில் ஒரு வடிவம் தெளிவாகத் தெரிகிறது. இயேசு — தனது சொந்த யூத கலாச்சாரத்தில் — அந்த கலாச்சாரம் "தீட்டாக" அல்லது "தொடப்படக்கூடாதவர்களாக" அடையாளம் கண்டவர்களோடு வழக்கமாக இணைந்தார்.

தொழுநோயாளிகள் — மக்கள் ஒரே நகரம் வழியாக நடக்கும்போது ஓரத்துக்குச் செல்ல வேண்டிய நிலையில் உள்ளவர்கள், அழைப்புப் பெறாதவர்கள், சபையில் வழிபாட்டுக்கு வர முடியாதவர்கள் — அவர்களை இயேசு தொடுகிறார். தொடுவது அந்த நேரத்தில் ஒரு மிக வலியுறுத்தப்பட்ட செயல். மற்ற ஆசிரியர்கள் தூரத்திலிருந்து சிலரை குணப்படுத்தினார்கள், சில முற்றத் தொடுவதை தவிர்த்தார்கள். இயேசு தொட்டார். அதனால், கிறிஸ்தவ பார்வையில், அவன் "தீட்டாகிறார்" அல்ல; அந்த நபர் சுத்தமாகிறார்.

வரி வசூலிக்கும் ஊழியர்கள் — அக்கால யூத சமூகத்தில் கடுமையாக வெறுக்கப்பட்டவர்கள், ரோமன் ஆதிக்கத்துடன் தங்களைச் சேர்த்துக்கொண்டு தங்கள் மக்களை சுரண்டினவர்கள் — இயேசு அவர்களோடு வழக்கமாக சாப்பிட்டார். ஒரு பதிவில், அவர் ஒரு வரி வசூலிக்கும் ஊழியரான மத்தேயு என்பவரிடம் வந்தார். அவருடைய சீடர்கள் இதைக் காணுகையில் வியந்தனர். மற்ற மத ஆசிரியர்கள் "அவர் ஏன் பாவிகளோடு சாப்பிடுகிறார்?" என்று கேட்டனர். இயேசுவின் பதில்: "நோய்வாய்ப்பட்டவர்களுக்குத்தான் வைத்தியன் வேண்டும், சுகமாயிருக்கிறவர்களுக்கு அல்ல."

பாலியல் தொழிலாளிகள் — அக்கால சமூகத்தில் இரட்டை மட்டத்தில் வெறுக்கப்பட்டவர்கள் — இயேசு அவர்களைத் தனது அருகில் வரவழைத்தார். ஒரு சம்பவத்தில், ஒரு பெண் வந்து தனது கண்ணீரால் இயேசுவின் கால்களைக் கழுவினாள். மத ஆசிரியர் ஒருவன் வியந்தான்: "இவர் தீர்க்கதரிசியாக இருந்தால், இந்த பெண் யாரென்பதையும், என்னவகையானவளென்பதையும் அறிந்திருப்பார்." இயேசு அவளை விரட்டவில்லை. அவளுக்கு மன்னிப்பு கொடுத்தார். அவர், மற்ற ஆசிரியர்களைப் போல், அவளை வெறுத்தவர்களுக்கு ஒத்துக்கொள்ளவில்லை.

இது சுவிசேஷங்கள் முழுவதும் ஒரு வடிவம். இயேசு வந்து சேர்ந்தது சீர்படுத்தப்பட்ட மக்களோடல்ல; சீர்படுத்த முடியாதவர்களோடு என்று கருதப்பட்டவர்களோடு.

"ஒற்றை தீட்டு செய்தி பாவி" என்ற ஒரு நாயகன்

இயேசு சொன்ன கதைகளில் ஒன்று இக்கேள்வியின் இதயத்தில் வந்து வாங்கிற்று. அது இப்படிப் போகிறது:

ஒரு மகன் தனது தந்தையிடம் சென்று, தனது சொத்துப் பங்கை இப்போதே கேட்கிறான். இது அந்தக் காலத்தில் ஒரு ஆழமான அவமானம் — அதாவது "நீ இன்னும் உயிரோடிருக்கையில், நான் உனது மரணத்திற்காகக் காத்திருக்க முடியாது" என்று சொல்வது.

தந்தை பணத்தைக் கொடுக்கிறார். மகன் ஒரு தூர நாட்டிற்குச் செல்கிறான், எல்லாவற்றையும் வாங்கி அழிக்கிறான். எல்லாமும் தீர்ந்த பிறகு, ஒரு பஞ்சம் வருகிறது. அவன் பன்றிகளுக்குச் சாப்பாடு போடும் வேலைக்கு உட்படுத்தப்படுகிறான் — யூத கலாச்சாரத்தில் அதிக கீழ்ப்பணி, ஏனென்றால் பன்றிகள் தீட்டாக கருதப்படுபவை. அவன் பன்றியின் சாப்பாட்டை சாப்பிட விரும்பும் அளவுக்குச் சேர்க்கிறான், ஆனால் யாரும் அவனுக்குக் கொடுக்கவில்லை.

அவன் சுயத்தை அறிந்து, "என் தந்தையின் வீட்டில் கூலி வேலையாட்களுக்கு மிகுந்த உணவு இருக்கிறது, நான் இங்கு பசியால் சாகிறேன்! எழுந்து என் தந்தையிடம் போய் சொல்லுவேன், 'நான் வானத்திற்கு விரோதமாகவும், உமது முன்பாகவும் பாவம் செய்தேன். உமக்கு குமாரனாக மறுபடியும் சொல்லப்படத் தகுதியில்லை. உமது கூலி வேலையாட்களில் ஒருவனாக என்னை வைத்துக்கொள்ளும்.'"

அவன் திரும்பி வரும்போது — இங்கே கதை திரும்புகிறது — தந்தை தூரத்திலிருந்தே அவனைப் பார்த்தார். தந்தை ஓடி வந்தார். அந்தக் காலத்தில் ஒரு மரியாதைக்குரிய பெரியவர் பகிரங்கமாக ஓடுவது இழிவானது, ஆனால் தந்தை ஓடினார். மகன் தனது நேர்மையான வரியைச் சொல்லத் தொடங்குகையிலேயே, தந்தை குறுக்கிட்டு, தனது வேலையாட்களுக்கு உத்தரவிட்டார்: சிறந்த உடையைக் கொண்டு வாருங்கள், அவனுக்கு உடுத்துங்கள், ஒரு கொண்டாட்டத்திற்கு ஆயத்தம் செய்யுங்கள்.

இது ஒரு கதை மட்டுமே. ஆனால் இயேசு வைத்தது ஒரு குறிப்பிட்ட வடிவத்தை: தந்தை மகனைக் கேள்வி கேட்கவில்லை, தண்டிக்கவில்லை, ஒரு "சோதனைக் காலம்" வைக்கவில்லை. மகன் வந்ததே — திரும்பினதே — அதை அறிய தந்தை ஓடி வந்தார். கிறிஸ்தவ மரபு கூறுகிறது: இது கடவுள் எத்தகையவர் என்பதைப் பற்றி இயேசு செய்த ஒரு குறிப்பிட்ட வாதம்.

பவுல் தன்னை "பாவிகளில் முதன்மையானவன்" என்றார்

ஒரு புள்ளி கவனிக்கத்தக்கது. முற்கால கிறிஸ்தவ தலைவர்களில் ஒருவரான பவுல், கி.பி. 30 ஆம் ஆண்டு வாக்கில் கிறிஸ்தவராக மாறுவதற்கு முன், ஒரு வேட்டையாளராக இருந்தார். அவர் கிறிஸ்தவர்களை சிறையில் அடைத்தார். கொலையில் சம்பந்தப்பட்டார். ஒரு கிறிஸ்தவ தலைவரான ஸ்தேபன் கல்லெறிந்து கொல்லப்பட்டபோது அதற்கு ஒத்துக்கொண்டவராக நிற்கிறார்.

வாழ்வின் பிற்காலத்தில், அவர் ஒரு கடிதத்தில் — தீமோத்தேயு என்ற இளம் தலைவருக்கு — எழுதினார்: "கிறிஸ்து இயேசு பாவிகளை மீட்க உலகத்திற்கு வந்தார் என்ற வசனம் உண்மையானது, முழு வரவேற்புக்கு உரியது — அவர்களில் முதன்மையானவன் நானே."

இந்த வாக்கியத்தில் கவனிக்க வேண்டியது இருக்கிறது. பவுல் "நான் தீய நிலையில் இருந்தேன், ஆனால் இப்போது தூய்மையானேன்" என்று சொல்லவில்லை. அவர் வழங்குகிறார்: முதன்மையானவன் நானே — நிகழ்காலத்தில். அதே சமயத்தில், அவர் ஒரு கடவுளால் ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்ட கிறிஸ்தவ தலைவராக நிற்கிறார். இதன் அர்த்தம், கடவுள் சம்பாதிக்கப்படாதவர்களை ஏற்றுக்கொள்கிறார் என்பதை அவர் தனது சொந்த வாழ்க்கையில் வாக்களிக்கிறார்.

பவுல் தொடர்கிறார்: "இதனாலேயே நான் கருணை அடைந்தேன், எல்லா பொறுமையையும் இயேசு கிறிஸ்து என்னிடம் முதலில் காட்டுவதற்காக, பிற்காலத்தில் அவரை விசுவாசிப்பவர்களுக்கு ஒரு உதாரணமாக."

வேறு வார்த்தைகளில்: என்னை ஏற்றுக்கொள்ள கடவுளால் முடிந்தால், மற்றவர்களை ஏற்றுக்கொள்ள கடவுளால் முடியும். நான் உதாரணம்.

பேதுருவின் வேலை நெருக்கடி தோல்வி

இன்னொரு கதை. பேதுரு — இயேசுவின் மிக நெருங்கிய சீடர்களில் ஒருவன், அவருடைய உள் வட்டத்தில் இருந்தவன் — இயேசு கைதான இரவு, ஒரு நெருக்கடியில், இயேசுவை அறிவதை மூன்று முறை மறுத்தான். அப்போதே அவன் சபதம் செய்து சொன்னான்: "உங்கள் இடையே நான் நிற்கவில்லை."

இது ஒரு சிறிய தோல்வி அல்ல. பேதுரு தனது தலைவருக்கு வாக்கு கொடுத்திருந்தான் — "வேண்டுமானால் உமக்காக மரிக்கவும் தயார்" — ஒரு சில மணி நேரத்திற்கு முன். பின்னர், ஒரு ஊழியக்காரியின் கேள்வியின் முன், அவன் மறுத்தான். இது ஒரு பகிரங்க, தனிப்பட்ட தோல்வி.

இயேசு உயிர்த்தெழுந்த பிறகு, சுவிசேஷப் பதிவில், இயேசு வந்து பேதுருவைச் சந்தித்தார். அவரது தோல்வியைப் பற்றி கூப்பாடு போடவில்லை. கேள்வியைக் கேட்டார்: "நீ என்னை அன்பு செய்கிறாயா?" மூன்று முறை — பேதுரு மறுத்த மூன்று முறைகளுக்காக. ஒவ்வொரு பதிலின் பின் இயேசு அவரை மீண்டும் வேலையில் சேர்த்தார்: "என் ஆடுகளை மேய்." பேதுரு பிற்காலத்தில் ஒரு முக்கிய கிறிஸ்தவ தலைவராக ஆனார். அவருடைய தோல்வி அவரை வெளியேற்றவில்லை.

கிறிஸ்தவ வாதம் மீண்டும் வாதிக்கப்படுகிறது

இவ்வளவு கதைகளை இங்கே ஒன்றுசேர்க்க காரணம் இருக்கிறது. கிறிஸ்தவ மரபு "உனக்கு தகுதி இருக்கிறது" என்று கூறவில்லை. அதன் வாதம் கூர்மையானது: உனக்கு தகுதி இல்லாதிருக்க கூடியது, மேலும் அதுவே கடவுள் வந்தபடி உள்ளது.

பவுல் ரோமில் உள்ள கிறிஸ்தவர்களுக்கு எழுதிய கடிதத்தில் சொன்னார்: "நாம் இன்னும் பாவிகளாக இருக்கையில், கிறிஸ்து நமக்காக மரித்தார். இதன் மூலம் தம்முடைய அன்பை நமக்கு வெளிப்படுத்தினார்."

காலம் கவனிக்க வேண்டியது. "மக்கள் தங்களை சீர்படுத்திக்கொண்ட பிறகு" அல்ல. "சரியான தகுதியை அடைந்த பிறகு" அல்ல. நாம் இன்னும் பாவிகளாக இருக்கையில். சரிசெய்ய வேண்டிய நிலையே நடவடிக்கையின் தொடக்கப் புள்ளி.

இதனால் கிறிஸ்தவ மரபு கூறுகிறது: "மிகவும் உடைந்தவன்" என்ற ஒரு வகை இல்லை. ஒவ்வொருவரும் ஒரு அர்த்தத்தில் "உடைந்தவர்கள்." கிறிஸ்தவ பதில் என்னவென்றால், கடவுள் அந்த நிலையில் வருகிறார், கிருபையை இலவசமாகக் கொடுக்கிறார். மற்ற பாரம்பரியங்களில் சில சடங்குகள் அல்லது செயல்களின் வழியாக சுத்திகரிக்க முற்படும்போது, கிறிஸ்தவ வாதம் வேறு: சுத்திகரிப்பு ஏற்கனவே சிலுவையில் நடந்திருக்கிறது, மக்களுக்காக.

இது செய்ய வேண்டியது

இது செய்ய வேண்டியது ஒன்று. மனந்திரும்புதல் என்று கிறிஸ்தவ மரபு அழைக்கும் ஒன்று. இதை விளக்க வேண்டியது: இது தன்னையே நிந்தித்துக்கொள்வது அல்ல, ஒரு பாரிய குற்ற உணர்வு பயணம் அல்ல. அது நேர்மை — "நான் உடைந்திருக்கிறேன், இதைச் சரிசெய்ய எனக்கு வழியில்லை, கடவுள், உமது கொடுப்பை நான் ஏற்றுக்கொள்கிறேன்" என்று சொல்வது.

இது ஒரு வாழ்நாள் பயணம், ஒரு கணம் அல்ல. ஆனால் அது ஒரு கணத்தில் தொடங்கலாம் — இப்போதே. ஜெருசலேமில் இயேசு இறப்பதற்கு அருகில், அவருக்கு அருகே ஒரு குற்றவாளி சிலுவையில் தொங்கினான். அந்த மனிதன் ஒரு வாழ்க்கையை சிறையில் அல்லது குற்றத்தில் கழித்திருந்தான். அவன் இறக்கும் முன்னர் இயேசுவை நோக்கினான்: "இயேசுவே, நீர் உமது ராஜ்ஜியத்தில் வரும்போது என்னை நினைத்துக்கொள்ளும்." இயேசு பதிலளித்தார்: "இன்றே நீ என்னுடன் சொர்க்கத்தில் இருப்பாய்."

இங்கே சீர்திருத்தத்திற்கு நேரமில்லை. பெரிய வாக்குறுதிகளுக்கு நேரமில்லை. ஒரு கணத்தில், ஒரு கேள்வியில், கடவுள் அவனை ஏற்றுக்கொண்டார். இது "மிகவும் தாமதம்" என்ற ஒரு கருத்துக்கு கிறிஸ்தவ பதில் — ஒரு குறிப்பிட்ட வாதமாக.

இப்போது என்ன?

நீ உள்ளுக்குள் சுமப்பதைப் பற்றி நீ பேச விரும்பினால் — அதை மற்றொருவரிடம் கூறியதில்லை என்றாலும், கூற மற்றொருவர் இல்லாமல் இருந்தாலும் — எங்கள் அரட்டை இலவசம், தனிப்பட்டது, மற்றும் தமிழில். நீ யாரோ என்று வெளியில் சொல்ல வேண்டியதில்லை. நீ அதைத் தொடங்குகிறாய்; நீ விரும்பும்போது நீ அதை முடிக்கிறாய். வந்து கேட்க உனக்கு "தகுதி" வேண்டியதில்லை.

நீ அல்லது உனக்கு நெருக்கமான ஒருவர் தங்களைத் தாங்களே காயப்படுத்திக்கொள்ளலாமோ என நினைத்தால், தயவுசெய்து உள்ளூர் நெருக்கடி உதவி எண்ணை அழைக்கவும். iCall (9152987821) தமிழில் பேசக்கூடிய ஆலோசகர்களை வைத்திருக்கிறது, மேலும் Vandrevala Foundation (1860-2662-345) 24 மணி நேரமும் இலவசமாக இயங்குகிறது.

இது பைபிளில் எங்கிருந்து வருகிறது

• ரோமர் 8:38–39 — "எவையும் நம்மை... கடவுளின் அன்பிலிருந்து பிரிக்க முடியாது"
• 1 தீமோத்தேயு 1:15–16 — பவுல் தன்னை "பாவிகளில் முதன்மையானவன்" என்கிறார்
• லூக்கா 15:11–24 — திரும்பி வந்த மகன், ஓடி வந்த தந்தை
• மாற்கு 2:15–17 — இயேசு பாவிகளோடு சாப்பிடுகிறார்
• ஏசாயா 1:18 — "உங்கள் பாவங்கள் இரத்தாம்பரம் போலிருந்தாலும்..."
• ரோமர் 5:8 — "நாம் இன்னும் பாவிகளாக இருக்கையில், கிறிஸ்து நமக்காக மரித்தார்"