எல்லா மதங்களும் ஒன்றேயல்லவா?

தமிழ் சூழலில் இந்தக் கேள்வி மிகவும் வழக்கமானது, மேலும் ஆழமான ஒரு உள்ளுணர்விலிருந்து வருகிறது. நாம் வளர்ந்த கலாச்சாரத்தில் — பல வீடுகளில் — கொள்ளை சத்தியம் என்பது வெறும் ஒரு பாதையிலிருந்து வரக் கூடியது அல்ல. பல வழிபாட்டு வடிவங்கள், பல தெய்வங்கள், பல ஞானங்கள் — ஒரு பெரிய மலைக்கு பல படிக்கட்டுகள் போல. ஒரு பழமொழி நீ கேட்டிருக்கலாம்: "ஏகம் சத், விப்ரா பஹுதா வதந்தி" — சத்தியம் ஒன்றே, ஞானிகள் அதைப் பல வழியில் சொல்கிறார்கள்.

இந்த உள்ளுணர்வு மரியாதைக்குரியது. இது ஒரு கடினமான விஷயத்திற்கு ஒரு உண்மையான பதில் — மக்கள் கடவுளைப் பற்றி வேறுபட்ட காரியங்களை எப்படிச் சொல்ல முடியும்? பல பாரம்பரியங்கள் இதே பதிலைச் சுட்டிக்காட்டுகின்றன.

ஆனால் கிறிஸ்தவம் இந்தக் கேள்விக்கு ஒரு வேறான பதிலை வைக்கிறது. அது மற்ற பாரம்பரியங்களை தாழ்த்தாமல், ஆனால் அதை வேறுபடுத்தாமலும் இல்லாமல். இந்தப் பக்கம் அந்த வேறான பதில் என்ன, மற்றும் கிறிஸ்தவம் ஏன் அந்த பதிலில் நிற்கிறது என்பதை வைக்கிறது.

முதலில் சில சொற்கள்

பின்னணி இல்லாதவர்களுக்கு:

• நாசரேயனாகிய இயேசு — முதலாம் நூற்றாண்டில் பாலஸ்தீனத்தில் வாழ்ந்த ஒரு யூத மத ஆசிரியர். அவர் மனித உருவில் கடவுளாகவும் இருந்தார் என்பது கிறிஸ்தவ மரபின் வாதம். ரோமப் பேரரசு கி.பி. 30 ஆம் ஆண்டு வாக்கில் சிலுவையில் அறையும் முறையில் அவரைப் பொது இடத்தில் கொலை செய்தது.
• சிலுவை — அந்த ரோமப் பொது மரண தண்டனைக்கு கிறிஸ்தவ மரபில் உள்ள குறுக்கச் சொல்.
• உயிர்த்தெழுதல் — இயேசு கொலை செய்யப்பட்ட மூன்று நாட்களுக்குப் பிறகு, பெயர் குறிப்பிடப்பட்ட பல சாட்சிகளால் உயிரோடு பார்க்கப்பட்டார் என்ற கிறிஸ்தவ வாதம்.
• சுவிசேஷங்கள் — இயேசுவின் வாழ்க்கையின் நான்கு குறுகிய சரிதங்கள் — மத்தேயு, மாற்கு, லூக்கா மற்றும் யோவான்.
• பவுல் — ஒரு முற்கால கிறிஸ்தவ தலைவர், புதிய ஏற்பாட்டில் சுமார் மூன்றில் ஒரு பகுதியை எழுதியவர்.
• தோமா — இயேசுவின் சீடர்களில் ஒருவர். மரபின்படி, அவர் கி.பி. 52 ஆம் ஆண்டில் கேரளாவுக்கு வந்து தென்னிந்தியாவில் கிறிஸ்தவ சமூகங்களைத் தொடங்கினார்.

ஒரு குறுகிய, நேர்மையான பதில்

கிறிஸ்தவ மரபின் பதில் இதுதான்: எல்லா மதங்களும் ஆழமாக ஒரே ஒன்றைச் சுட்டிக்காட்டுவதாக நேர்மையாகச் சொல்ல முடியாது — அவை வேறுபட்ட காரியங்களை கூறுகின்றன. கடவுள் யார், மனிதன் யார், பிரச்சினை என்ன, தீர்வு என்ன — இவற்றில் வெவ்வேறு பதில்கள் வழங்கப்படுகின்றன. அவை எல்லாமும் ஒரே நேரத்தில் சரியாக இருக்க முடியாது.

ஆனால் — இது முக்கியம் — கிறிஸ்தவ வாதம் "மற்றவர்கள் தவறானவர்கள், நாங்கள் சரியானவர்கள்" என்ற இரக்கமற்ற பாணியில் இருக்கவில்லை. கிறிஸ்தவ வாதம் ஒரு குறிப்பிட்ட நிகழ்வில் — இயேசுவின் மரணம் மற்றும் உயிர்த்தெழுதல் — அமர்ந்திருக்கிறது. அந்த நிகழ்வு நடந்திருந்தால், அது ஒன்றைக் கூறுகிறது. நடந்திருக்கவில்லை என்றால், கிறிஸ்தவம் ஒரு வரலாற்றுத் தவறு. கேள்வி ஒரு வரலாற்று உண்மையைப் பற்றியதாக மாறுகிறது — ஒரு கருத்து தாழ்வா உயர்வா என்பதைப் பற்றி அல்ல.

"எல்லா மதங்களும் ஒன்றே" கூற்றில் சிக்கல்

ஒரு கூற்றை நிற்கப் பார்த்தோமானால்: "எல்லா மதங்களும் ஒரே சத்தியத்தைச் சுட்டிக்காட்டுகின்றன." இந்தக் கூற்று கருணையானது போல் தோன்றுகிறது, ஆனால் கவனமாகப் பார்த்தால், அதுவே ஒரு குறிப்பிட்ட மத கூற்று. அது சொல்கிறது: எல்லா பாரம்பரியங்களும் தாங்களே ஒரு குறிப்பிட்ட ஒரு வாதம் வைக்கும்போது தவறு. ஏனெனில் ஒவ்வொரு பாரம்பரியமும் ஒரு குறிப்பிட்ட வாதத்தை வைக்கிறது.

இந்து பாரம்பரியங்களின் சில வடிவங்கள் — அத்வைதம் போன்றவை — கூறுகின்றன கடவுள் இறுதியில் சாரத்தில் தனிநபர் அல்ல; அவர் எல்லாமாக இருக்கிறார். இஸ்லாம் கூறுகிறது கடவுள் ஒருவர், தனிநபர், தாமே இறங்கி வந்து மக்கள் உருவில் மாறுவது சாத்தியமில்லை. பௌத்தம் பல வடிவங்களில் கூறுகிறது கடவுள் என்பது தற்போதைய பேச்சில் ஒரு பகுதி அல்ல; விடுதலை வேறு வழியில் வருகிறது. கிறிஸ்தவம் கூறுகிறது கடவுள் தனிநபர், மற்றும் அவர் தாமே இயேசுவில் மாமசம் ஆனார்.

இவை ஒன்றோடொன்று கருத்தாக நின்று உள்ளன. நீங்கள் ஒன்று உண்மையில் சரியானது, மற்றவர்கள் தவறானவர்கள் என்று சொல்லலாம், அல்லது நீங்கள் இவை அனைத்தும் தவறானவை என்று சொல்லலாம், ஆனால் இவை எல்லாமே ஒரே நேரத்தில் சரியாக இருக்க முடியாது. கடவுள் தனிநபராக இருக்க முடியும் அல்லது தனிநபர் அல்லாமல் இருக்க முடியும். மாமசம் ஆகியிருக்க முடியும் அல்லது ஆகியிருக்க முடியாது. இதன் இடையில் ஒரு "எல்லாமே சரி" என்ற இடம் இல்லை.

இது "மற்றவர்களை தாழ்த்துவது" அல்ல. இது தர்க்கம் — ஒரு வாதம் தனக்குள் முரண்படக் கூடாது.

கிறிஸ்தவ வாதம் ஒரு வரலாற்று நிகழ்வில் அமர்ந்திருக்கிறது

இந்த இடம் முக்கியமானது. கிறிஸ்தவம் "எங்கள் ஆசிரியர் சிறந்தவர்," "எங்கள் சொற்கள் ஆழமானவை," அல்லது "எங்களுக்கு ஒரு சிறந்த அனுபவம் இருக்கிறது" என்ற வாதத்தில் தனது எடையை வைக்கவில்லை. அது ஒரு குறிப்பிட்ட வரலாற்று நிகழ்வில் தனது எடையை வைக்கிறது: ஒரு நபர் — இயேசு — கொலையாக்கப்பட்டார், மேலும் மூன்று நாட்களுக்குப் பிறகு உயிரோடு பார்க்கப்பட்டார்.

இது நடந்திருக்காவிட்டால், கிறிஸ்தவம் ஒரு வரலாற்றுத் தவறு. முற்கால கிறிஸ்தவ தலைவர்களில் ஒருவரான பவுல் தாமே இதைக் கூறினார். கொரிந்து என்ற நகரில் கிறிஸ்தவர்களுக்கு எழுதிய கடிதத்தில்: "கிறிஸ்து உயிரோடு எழுப்பப்படவில்லை என்றால், நமது பிரசங்கம் வீண், உங்கள் விசுவாசமும் வீண்."

இது ஒரு மதத் தலைவருக்கு வழக்கத்துக்கு மாறான மொழி. பெரும்பாலான மத தலைவர்கள் "எங்கள் போதனைகள் எப்படியிருந்தாலும் நல்லவையே" என்ற பின்னடைவை வைப்பார்கள். பவுல் கூறுகிறார்: இது நடந்திருக்கவில்லை என்றால், எல்லாம் முடிந்தது. போய்விடு.

இது ஒரு குறிப்பிட்ட நகர்வு செய்கிறது. கேள்வியை "எந்த மதம் சிறந்தது?" என்பதிலிருந்து "ஒரு குறிப்பிட்ட நிகழ்வு நடந்ததா?" என்பதற்கு மாற்றுகிறது. இது ஒரு வரலாற்று கேள்வி — சாட்சிகள், ஆதாரம், சோதனை சாத்தியமான கேள்வி.

பல மதங்கள் ஒரு ஆழமான தேடலைக் காட்டுகின்றன

இது குறிப்பிட வேண்டிய ஒன்று. கிறிஸ்தவ மரபு வரலாற்று ரீதியாக மற்ற மதங்களைப் பற்றி கூறியது இதுதான்: அவை மக்களின் கடவுளுக்கான தேடலின் சாட்சி. கிறிஸ்தவ பார்வையில், ஒவ்வொரு கலாச்சாரத்திலும் — ஆதிகாலத்திலிருந்தே — மக்கள் ஒரு பெரிய ஒன்றை, ஒரு உச்ச சத்தியத்தை, ஒரு இறுதிப் பொருளை தேடி வந்திருக்கிறார்கள். இந்த தேடல் தற்செயலானது அல்ல. இது மக்கள் கடவுளால் வடிவமைக்கப்பட்டிருக்கின்றனர் என்பதைக் காட்டுகிறது.

பவுல் இதை ரோமில் உள்ள கிறிஸ்தவர்களுக்கு எழுதிய கடிதத்தில் இப்படிக் கூறினார்: "கடவுளைப் பற்றிய அறிவு அவர்களுக்குள் வெளிப்பட்டிருக்கிறது, ஏனெனில் கடவுள் அதை அவர்களுக்குக் காட்டியிருக்கிறார். உலகத்தை உருவாக்கியதிலிருந்தே, அவருடைய காண முடியாத பண்புகள் — அவருடைய நித்திய வல்லமையும் தெய்வீக சுபாவமும் — அவர் செய்தவற்றிலிருந்து தெளிவாகக் காணப்பட்டிருக்கின்றன."

இதன் அர்த்தம் என்னவென்றால், கடவுள் மற்ற பாரம்பரியங்களில் உள்ள மக்களிடமிருந்து தூரத்தில் இருக்கவில்லை. அவர்கள் பல வடிவில் கடவுளைத் தேடி வந்தார்கள், அவர்கள் கடவுளை அறிய பகுதியாக வழங்கப்பட்டிருக்கிறார்கள். கிறிஸ்தவ வாதம் என்னவென்றால், கடவுள் தாமே ஒரு குறிப்பிட்ட பாதையில் — இயேசுவில் — மக்களை நெருங்கி வந்தார். அது மற்ற பாதைகளை ஒரு வடிவில் முழுமைப்படுத்துகிறது, அவற்றைத் தூரப்படுத்தவில்லை.

தமிழ் கிறிஸ்தவ பாரம்பரியத்தில் — கிருஷ்ணப்பிள்ளை போன்ற எழுத்தாளர்கள் — மற்ற பாரம்பரியங்களின் ஆழமான ஆன்மீக கேள்விகளை மரியாதையோடு ஏற்றுக்கொண்டார்கள், கிறிஸ்தவம் அந்த கேள்விகளுக்கு ஒரு குறிப்பிட்ட பதிலாக வந்தது என்று கூறினார்கள். இது ஒரு "தாழ்த்துதல்" அல்ல; இது ஒரு "தொடர்தல்."

ஒரு உதாரணம் — கிருபை

ஒரு குறிப்பிட்ட இடத்தைப் பார்ப்போம் — பல பாரம்பரியங்கள் இணைகின்ற, ஆனால் கிறிஸ்தவம் வேறுபடும் ஒரு பகுதி. கிருபையின் கருத்து.

தமிழ் வைஷ்ணவ பாரம்பரியத்தில் "சரணாகதி" — கடவுளின் கிருபையில் முழுமையாக நம்பிக்கை வைத்து, தனது சொந்த முயற்சியை விட்டுவிட்டு, கடவுளுக்கு முற்றிலும் சரண் அடைதல் — ஒரு ஆழமான கருத்து. ராமானுஜர் இதைப் பெரிதும் வளர்த்தார். கடவுளை அடைய மனிதனின் முயற்சியால் சாதிக்க முடியாது; கடவுள் கொடையாக கொடுக்கிறார்.

கிறிஸ்தவ மரபும் இதே போன்ற ஒரு கருத்தை — கிருபை என்ற பெயரில் — வைத்திருக்கிறது. பவுல் எழுதினார்: "நீங்கள் கிருபையினால் விசுவாசத்தினால் இரட்சிக்கப்பட்டிருக்கிறீர்கள், இது உங்களாலானதன்று; இது கடவுளின் கொடை. செயல்களினால் அன்று."

இரண்டு கூற்றுகளும் ஒரு புள்ளியில் கிட்டத்தட்ட ஒன்றாக ஒலிக்கின்றன. கிறிஸ்தவ வாதம் என்னவென்றால், இது தற்செயலானது அல்ல — மக்கள் கடவுளின் கிருபையை ஒரு வழியில் உணர வந்திருக்கிறார்கள், ஏனெனில் கிறிஸ்தவ பார்வையில், கடவுள் உண்மையில் கிருபையின் கடவுள்.

ஆனால் ஒரு குறிப்பிட்ட இடத்தில் கிறிஸ்தவம் ஒரு வேறுபாட்டை வைக்கிறது. கிருபை எங்கிருந்து வருகிறது? கிறிஸ்தவ வாதப்படி, கிருபையின் வழி இயேசுவின் சிலுவை. கடவுள் தாமே மக்களின் சீர்கேட்டை சுமந்தார் என்ற ஒரு குறிப்பிட்ட வரலாற்று நிகழ்வு — அதே வழியில் மக்கள் சரிசெய்யப்படுகிறார்கள். கிருபையை வழங்க ஒரு நிகழ்வு வேண்டியதிருந்தது.

இது வேறுபாட்டை வைக்கிறது, ஆனால் தொடர்பையும் வைக்கிறது.

கிறிஸ்தவம் தமிழ் கலாச்சாரத்தில் வெளியிலிருந்து வரவில்லை

இது வரலாற்று குறிப்பு. கிறிஸ்தவம் ஐரோப்பாவின் காலனியாதிக்கத்துடன் தமிழ் நிலத்திற்கு வரவில்லை. மரபின்படி, தோமா — இயேசுவின் சீடர்களில் ஒருவர் — கி.பி. 52 ஆம் ஆண்டில் கேரளா வழியாக வந்து, தென்னிந்தியாவில் கிறிஸ்தவ சமூகங்களைத் தொடங்கினார். அவர் மயிலாப்பூரில் தனது இறுதியை அடைந்தார் என்று மரபு கூறுகிறது.

இதன் அர்த்தம், தமிழ் கிறிஸ்தவம் ஒரு வெளிநாட்டுப் பாரம்பரியம் அல்ல; அது இரண்டாயிரம் ஆண்டுகளுக்கு மேலாக தமிழ் நிலத்தின் ஒரு பகுதி. இந்து, ஜைன, பௌத்த பாரம்பரியங்களோடு சேர்ந்தே. இது மற்ற பாரம்பரியங்களை "வெளிநாட்டு கடவுளுக்காக" மாற்றும் முயற்சி அல்ல. கிறிஸ்தவம் தமிழ் நிலத்தில் ஆழமாக வேரூன்றியிருக்கிறது, மற்ற பாரம்பரியங்களோடு உரையாடி, அவற்றில் கிறிஸ்தவ வாதம் என்ன என்பதை வைக்கிறது.

பெரிய மலைக்கு பல படிக்கட்டுகளா?

"எல்லா மதங்களும் ஒரே மலையை ஏறும் வெவ்வேறு பாதைகள்" என்ற உருவகம் சில மக்களுக்கு உதவியாக உள்ளது. ஆனால் கவனமாக நிறுத்தினால், அந்த உருவகமே ஒரு குறிப்பிட்ட பார்வையை வைக்கிறது — அந்த மலையின் உச்சியில் என்ன இருக்கிறது என்பதை அந்த உருவகத்தை வழங்கும் நபர் ஏற்கனவே அறிந்திருக்கிறார். அவர் ஏற்கனவே "அது ஒரு பெரிய சத்தியம், எல்லா பாதைகளும் அதைச் சேர்கின்றன" என்று முடிவெடுத்துள்ளார். ஆனால் ஒவ்வொரு பாரம்பரியமும் அந்த உச்சியில் வெவ்வேறு காரியத்தை வைக்கின்றன — சில "தனிநபர் கடவுள்," சில "தனிநபர் அல்லாத பரம்பொருள்," சில "முற்றிலும் வேறு."

கிறிஸ்தவ வாதம் இதுதான்: கடவுளை அறிய மலை ஏறும் வடிவில் இல்லை. கடவுள் தாமே மலையிலிருந்து இறங்கி வந்தார். இது கிறிஸ்தவத்தின் முக்கியமான வேறுபாடு. மற்ற பாரம்பரியங்கள் பெரும்பாலும் "மக்கள் கடவுளுக்கு எப்படி ஏற முடியும்?" என்ற கேள்வியில் தங்களை அமைத்துக்கொள்கின்றன. கிறிஸ்தவம் கூறுவது: கடவுள் ஏற்கனவே இறங்கி வந்துவிட்டார். மக்கள் ஏற்க வேண்டியது.

ஒரு வாதம் தனிநபர் வாதம் அல்ல

சில மக்கள் கூறுகிறார்கள், "எல்லா மதங்களும் ஒன்றேயல்லவா?" என்ற கேள்வி எழுப்பும்போது, "மற்ற மதங்களைப் பின்பற்றும் என் குடும்பத்தவர்களை, என் நண்பர்களை, என் முன்னோர்களை நீ தாழ்த்துவாயா?" என்பது அர்த்தம். இது ஆழமான ஒரு கேள்வி, மேலும் இது நியாயமாக நெருங்கப்பட வேண்டியது.

கிறிஸ்தவ பதில் இதுதான்: இல்லை. ஒரு வாதம் தனிநபர் ஒரு "தாழ்த்தல்" அல்ல. நீ உனது குடும்பத்தை அன்பு செய்யலாம், மரியாதை செய்யலாம், அவர்களின் ஆன்மீகத் தேடலை ஏற்றுக்கொள்ளலாம் — அதே சமயம் ஒரு குறிப்பிட்ட கேள்விக்கு ஒரு குறிப்பிட்ட பதில் சரியானது என்று நம்பலாம். இவை ஒன்றோடொன்று முரண்படவில்லை.

மேலும் கிறிஸ்தவ மரபு வரலாற்று ரீதியாக கூறியிருப்பது: கடவுள் தாமே — அவர்கள் வாழ்ந்த காலத்தில், அவர்கள் இருந்த இடத்தில் — மற்ற பாரம்பரியங்களின் மக்களோடு கையாள்வார். அதைக் கையாள்வது மக்களின் வேலை அல்ல. கடவுள் நீதியானவர், அன்பானவர். அவர் என்ன செய்வார் என்பது மக்களின் கட்டுப்பாட்டில் இல்லை.

இப்போது என்ன?

நீ பல மத பின்னணியோடு வந்திருந்தால், அல்லது இந்தக் கேள்வியில் ஒரு குறிப்பிட்ட சங்கடம் இருந்தால், எங்கள் அரட்டை இலவசம், தனிப்பட்டது, மற்றும் தமிழில். இந்து, கிறிஸ்தவ, இஸ்லாமிய, அல்லது வேறு பின்னணியிலிருந்து வந்தாலும் — பேசலாம். உனக்கு ஒரு குறிப்பிட்ட கேள்வி இருந்தால், அல்லது குடும்பத்தினுள் ஒரு குறிப்பிட்ட சிக்கல் இருந்தால், அதைப் பற்றி பேசலாம். நீ அதைத் தொடங்குகிறாய்; நீ விரும்பும்போது நீ அதை முடிக்கிறாய்.

இது பைபிளில் எங்கிருந்து வருகிறது

• யோவான் 14:6 — இயேசுவின் "வழி" பற்றிய கூற்று
• அப்போஸ்தலர் 4:12 — பேதுருவின் வாதம் ஜெருசலேமில்
• 1 தீமோத்தேயு 2:5 — "ஒரே கடவுள், ஒரே மத்தியஸ்தர்"
• 1 கொரிந்தியர் 15:14 — "கிறிஸ்து உயிரோடு எழுப்பப்படவில்லை என்றால், நமது பிரசங்கம் வீண்"
• யோவான் 1:14 — "வார்த்தை மாம்சமாகி" — கடவுள் இறங்கி வந்ததைப் பற்றி
• ரோமர் 1:18–20 — மக்கள் இயற்கையில் கடவுளைப் பற்றி அறியக்கூடியது